لباس مردان بندری: تفاوت میان نسخه‌ها

لباس مردان بندری که از جغرافیا و تاریخ دریانوردی الهام گرفته، به‌عنوان نمادی از هویت فرهنگی استان هرمزگان شناخته می‌شود. این پوشش‌ها شامل پیراهن‌های بلند، چفیه، عقال و دشداشه است که ترکیبی از سنت‌های بومی و تاثیرات فرهنگی وارداتی را به نمایش می‌گذارد. هرچند تبادلات فرهنگی و تجاری، تغییراتی در این لباس‌ها به‌وجود آورده، اما ویژگی‌های بومی آن‌ها فرصت‌های بی‌نظیری برای احیای هویت فرهنگی و تحول در طراحی مد ایجاد کرده است.  

لباس سنتی مردان از جغرافیای منطقه و شغل اجدادی آن‌ها که دریانوردی است، الهام گرفته شده است. لباس اصلی مردان از یک پیراهن سفید و بلند به‌همراه شلوار سفید که بالای آن گشاد و دمپای آن تنگ است، تشکیل شده است. از اجزای تکمیلی لباس مردان می‌توان به کلاه سفید یا دستار سر، پاپوش و پوزار اشاره کرد که با گذشت زمان کمتر مورد استفاده قرار گرفته‌اند.<ref> [https://www.sobhesahel.com/news/91835/%D8%A7%D8%B4%D8%AA%D8%A8%D8%A7%D9%87_%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%DB%8C_%D8%AF%D8%B1_%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C_%D9%BE%D9%88%D8%B4%D8%B4_%D8%A7%D8%B5%DB%8C%D9%84_%D9%85%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D9%86_%D9%87%D8%B1%D9%85%D8%B2%DA%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C «اشتباه فرهنگی در معرفی پوشش اصیل مردان هرمزگانی»،  وب‌سایت صبح ساحل (روزنامة مردم هرمزگان).] </ref>

'''عرقچین''': کلاهی است توری یا قلاب‌دوزی‌شده که از نخ‌های نازک کتانی تهیه می‌شود. این عرقچین از کشورهای عربی وارد بندر می‌شود و بیشتر مردان میانسال و ملاّحان از آن استفاده می‌کنند.<ref>باستانی، بادله‌پوشان، 1391ش، ص83-81.</ref>