| خط ۶: | خط ۶: | ||
==تاریخچه== | ==تاریخچه== | ||
جنبش مد بوهمین در پاریس و در اواخر قرن ۱۸ میلادی آغاز شد. این سبک پس از پایان انقلاب فرانسه در فرانسه شکل گرفت. سبک بوهمین در ادامه به بریتانیا و در نهایت به ایالات متحده منتقل و بهعنوان یک پدیدۀ جهانی در مد مطرح شد. در این دوره، هنرمندان بسیاری مانند نویسندگان، موسیقیدانان و نقاشان در فقر زندگی میکردند و از حمایت مالی محروم بودند. این شرایط اقتصادی سخت آنها را به زندگی حداقلی مجبور میکرد. به همین دلیل هنرمندان آن دوران به پوشیدن لباسهای قدیمی و کهنه روی آوردند. در گذشته، هنرمندان صنعتگرانی ماهر و بااستعداد بودند؛ اما جنبش رمانتیسم در اواخر قرن هجدهم، قیود زندگی سرمایهداری و اهمیتی که به عقلانیت داده میشد را کنار گذاشت تا تخیل را در آغوش بگیرد. در این دوره یک نوع جدید از شخصیتپرستی پدیدار شد که در آن هنرمند بهعنوان قهرمان شناخته میشد و سبک فردی خود را در نحوه لباس پوشیدن ابراز میکرد. همچنین هنرمند به انسان خاص و نابغهای تبدیل شده بود که خلاقیتش در نحوه زندگی و ظاهرش نمود پیدا میکرد. پس از بهبود بحران اقتصادی نیز آنها همچنان خلاقیت خود را از طریق لباسهای هنری بیان میکردند. غیرعادی بودن لباس هنرمندان باعث شد عموم مردم در ابتدا آنها را با کولیهای مهاجری که از منطقه بالکان در اروپای شرقی و مکانی به نام «بوهمیا» آمده بودند، مقایسه کنند. با گذشت زمان، اصطلاح بوهمی مترادف با یک ضدفرهنگ شد که با بیان آزاد هنری، سبک پوشش عجیب و بیاعتنایی به محدودیتهای اجتماعی همراه بود و در طول زمان به انگارهای علیه هنجارهای اجتماعی و مادیگرایی تبدیل شد. در اواخر قرن ۱۹، جنبش زیباییشناسی بر بیان آزاد و رها تأکید کرد و پیروان آن سبکی جدید از لباسپوشی را پذیرفتند که بر طراحیهای الهامگرفته از قرون وسطی، الگوها و نقشهای شرقی، گلدوزیهای دستی و لباسهای گشاد تأکید داشت. خلاقیت، هنر و حذف چهارچوب ساختار اجتماعی بیانگر تفکر بیقید این استایل است. این سبک از نظر سایر افراد غیرمعمول به نظر میرسد. امروزه با گذشت بیش از ۲۰۰ سال از ظهور این استایل، دستخوش تغییرات بسیاری شده است؛ اما کماکان در انتخاب رنگ، جنس و شکل پوشش آن آزادی وجود دارد. | جنبش مد بوهمین در پاریس و در اواخر قرن ۱۸ میلادی آغاز شد. این سبک پس از پایان انقلاب فرانسه در فرانسه شکل گرفت. سبک بوهمین در ادامه به بریتانیا و در نهایت به ایالات متحده منتقل و بهعنوان یک پدیدۀ جهانی در مد مطرح شد. در این دوره، هنرمندان بسیاری مانند نویسندگان، موسیقیدانان و نقاشان در فقر زندگی میکردند و از حمایت مالی محروم بودند. این شرایط اقتصادی سخت آنها را به زندگی حداقلی مجبور میکرد. به همین دلیل هنرمندان آن دوران به پوشیدن لباسهای قدیمی و کهنه روی آوردند.<ref>[https://www.mehar.com/india/blog/bohemian-fashion-history-and-boho-aesthetics “Bohemian Fashion Style: History and Boho Aesthetics”, mehar website.]</ref> در گذشته، هنرمندان صنعتگرانی ماهر و بااستعداد بودند؛ اما جنبش رمانتیسم در اواخر قرن هجدهم، قیود زندگی سرمایهداری و اهمیتی که به عقلانیت داده میشد را کنار گذاشت تا تخیل را در آغوش بگیرد. در این دوره یک نوع جدید از شخصیتپرستی پدیدار شد که در آن هنرمند بهعنوان قهرمان شناخته میشد و سبک فردی خود را در نحوه لباس پوشیدن ابراز میکرد. همچنین هنرمند به انسان خاص و نابغهای تبدیل شده بود که خلاقیتش در نحوه زندگی و ظاهرش نمود پیدا میکرد.<ref>[https://www.researchgate.net/profile/Rehab-Kotb/publication/282524489_Boho-Chic_Style_Utilizing_for_Fashionable_Apparel_Design/links/5661fb6008ae418a78694d14/Boho-Chic-Style-Utilizing-for-Fashionable-Apparel-Design.pdf Kotb, “Boho-Chic Style Utilizing for Fashionable Apparel Design”, American Journal of Life Sciences 3: (223).]</ref> پس از بهبود بحران اقتصادی نیز آنها همچنان خلاقیت خود را از طریق لباسهای هنری بیان میکردند. غیرعادی بودن لباس هنرمندان باعث شد عموم مردم در ابتدا آنها را با کولیهای مهاجری که از منطقه بالکان در اروپای شرقی و مکانی به نام «بوهمیا» آمده بودند، مقایسه کنند. با گذشت زمان، اصطلاح بوهمی مترادف با یک ضدفرهنگ شد که با بیان آزاد هنری، سبک پوشش عجیب و بیاعتنایی به محدودیتهای اجتماعی همراه بود و در طول زمان به انگارهای علیه هنجارهای اجتماعی و مادیگرایی تبدیل شد. در اواخر قرن ۱۹، جنبش زیباییشناسی بر بیان آزاد و رها تأکید کرد و پیروان آن سبکی جدید از لباسپوشی را پذیرفتند که بر طراحیهای الهامگرفته از قرون وسطی، الگوها و نقشهای شرقی، گلدوزیهای دستی و لباسهای گشاد تأکید داشت.<ref>[https://www.mehar.com/india/blog/bohemian-fashion-history-and-boho-aesthetics “Bohemian Fashion Style: History and Boho Aesthetics”, mehar website.]</ref> خلاقیت، هنر و حذف چهارچوب ساختار اجتماعی بیانگر تفکر بیقید این استایل است. این سبک از نظر سایر افراد غیرمعمول به نظر میرسد. امروزه با گذشت بیش از ۲۰۰ سال از ظهور این استایل، دستخوش تغییرات بسیاری شده است؛ اما کماکان در انتخاب رنگ، جنس و شکل پوشش آن آزادی وجود دارد.<ref>[https://parasteh.com/blog/bohemian-style/ بیداری، «استایل بوهو چیست و چه بپوشیم تا در این سبک ظاهر شویم؟»، وبسایت پرسته.]</ref> | ||
==تلفیق بوهو و فرهنگ هیپی== | ==تلفیق بوهو و فرهنگ هیپی== | ||
نسخه نوین سبک بوهو در جنبشهای ضدفرهنگی دهۀ 1960م شکل گرفت. این سبک مورد پذیرش هنرمندان، نوازندگان و افرادی قرار گرفت که مد را وسیلهای برای مطرح کردن خود کرده بودند. در این دوره، فرهنگ هیپی به تثبیت و تأیید استایل بوهو کمک کرد و لباسهای بوهمیایی همعرض موسیقی نمادین آن دهه و دهه پس از آن قرار گرفت. فرهنگ هیپی در ایالات متحده با رد کردن زندگی سنتی، سبک آزاد و بیقید بوهمی را پذیرفت، سبکی که در نهایت منجر به شکلگیری مد بوهو شد. | نسخه نوین سبک بوهو در جنبشهای ضدفرهنگی دهۀ 1960م شکل گرفت. این سبک مورد پذیرش هنرمندان، نوازندگان و افرادی قرار گرفت که مد را وسیلهای برای مطرح کردن خود کرده بودند. در این دوره، فرهنگ هیپی به تثبیت و تأیید استایل بوهو کمک کرد و لباسهای بوهمیایی همعرض موسیقی نمادین آن دهه و دهه پس از آن قرار گرفت. فرهنگ هیپی در ایالات متحده با رد کردن زندگی سنتی، سبک آزاد و بیقید بوهمی را پذیرفت، سبکی که در نهایت منجر به شکلگیری مد بوهو شد. | ||
