بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۶۳: | خط ۶۳: | ||
====سروش و فرشته==== | ====سروش و فرشته==== | ||
سروش، فرشتهای در اساطیر ایرانی است که برای برجسته کردن رنگ آسمانی و قدسی خود، لباس سبز میپوشد. او بهعنوان یاریدهنده دلیران و رزمندگان شناخته میشود. در داستانهای حماسی، سروش همراه با اَمِشاسْپَند اردیبهشت<ref> اردیبهشت، دومین امشاسپند از شش امشاسپند است که در باورهای زرتشتی، اهورامزدا را در نظم و اداره جهان همراهی میکنند. «فهرست کامل خدایان، «قهرمانان و مخلوقات ایران باستان 1»، وبسایت مجله اینترنتی باستانشناس.</ref> از حامیان رستم به شمار میآید و او را در فرمانروایی اَبرشهر (آبرنگ) یاری میکند. <ref>دانش و خزایی، «نمادشناسی رنگ سبز در فرهنگ و هنر ایرانیاسلامی»، 1399ش، ص21.</ref> | سروش، فرشتهای در اساطیر ایرانی است که برای برجسته کردن رنگ آسمانی و قدسی خود، لباس سبز میپوشد. او بهعنوان یاریدهنده دلیران و رزمندگان شناخته میشود. در داستانهای حماسی، سروش همراه با اَمِشاسْپَند اردیبهشت<ref> [https://archaeologist.ir/1402/11/29/the-complete-list-of-gods-heroes-and-creatures-of-ancient-iran-1/ اردیبهشت، دومین امشاسپند از شش امشاسپند است که در باورهای زرتشتی، اهورامزدا را در نظم و اداره جهان همراهی میکنند. «فهرست کامل خدایان، «قهرمانان و مخلوقات ایران باستان 1»، وبسایت مجله اینترنتی باستانشناس.]</ref> از حامیان رستم به شمار میآید و او را در فرمانروایی اَبرشهر (آبرنگ) یاری میکند. <ref>[https://ensani.ir/file/download/article/1607944712-10233-19-3.pdf دانش و خزایی، «نمادشناسی رنگ سبز در فرهنگ و هنر ایرانیاسلامی»، 1399ش، ص21.]</ref> | ||
====نماد بهشت و بهشتیان==== | ====نماد بهشت و بهشتیان==== | ||
در فرهنگ اسلامی، رنگ سبز نمادی از معانی عمیق و والای معنوی است که ریشه در عالم طبیعت و محسوسات دارد؛ اما در واقع معنای حقیقی آن به دنیای مفاهیم غیرمادی و معنوی تعلق دارد. در قرآن کریم، رنگ سبز بهطور خاص در توصیف بهشتیان آمده است. در سوره کهف آیه 31، اشاره به این دارد که بهشتیان با لباسهایی سبز از ابریشم ظریف و زربفت پوشیده خواهند شد، که نمایانگر زیبایی و شکوه بهشت است. علاوه بر این، رنگ سبز در قرآن نماد فرشتگان و آسمانهای بهشتی است و بهعنوان یک رنگ مقدس و پرمعنا در دنیای معنوی مطرح میشود. همچنین، در احادیث اسلامی نیز آمده است که رنگ جامه اهل بهشت سبز است. این رنگ در اسلام نشانگر آرامش، طهارت و پیوستگی با عالم بالا است.<ref>دانش و خزایی، ـنمادشناسی رنگ سبز در فرهنگ و هنر ایرانیاسلامی»، 1399ش، ص23.</ref> | در فرهنگ اسلامی، رنگ سبز نمادی از معانی عمیق و والای معنوی است که ریشه در عالم طبیعت و محسوسات دارد؛ اما در واقع معنای حقیقی آن به دنیای مفاهیم غیرمادی و معنوی تعلق دارد. در قرآن کریم، رنگ سبز بهطور خاص در توصیف بهشتیان آمده است. در سوره کهف آیه 31، اشاره به این دارد که بهشتیان با لباسهایی سبز از ابریشم ظریف و زربفت پوشیده خواهند شد، که نمایانگر زیبایی و شکوه بهشت است. علاوه بر این، رنگ سبز در قرآن نماد فرشتگان و آسمانهای بهشتی است و بهعنوان یک رنگ مقدس و پرمعنا در دنیای معنوی مطرح میشود. همچنین، در احادیث اسلامی نیز آمده است که رنگ جامه اهل بهشت سبز است. این رنگ در اسلام نشانگر آرامش، طهارت و پیوستگی با عالم بالا است.<ref>[https://ensani.ir/file/download/article/1607944712-10233-19-3.pdf دانش و خزایی، ـنمادشناسی رنگ سبز در فرهنگ و هنر ایرانیاسلامی»، 1399ش، ص23.]</ref> | ||
====پیامبر و ائمه==== | ====پیامبر و ائمه==== | ||
| خط ۷۷: | خط ۷۷: | ||
در تشیع، رنگ سبز نمایانگر معصومیت و اصالت خاندان بنیهاشم است. همچنین در دورههای مختلف تاریخی، لباس سبز برای بنیهاشم بهعنوان نشانهای از جایگاه خاص این خاندان معرفی شد. بهطور خاص، حضرت علی و امام رضا به این رنگ توجه ویژهای داشتند. | در تشیع، رنگ سبز نمایانگر معصومیت و اصالت خاندان بنیهاشم است. همچنین در دورههای مختلف تاریخی، لباس سبز برای بنیهاشم بهعنوان نشانهای از جایگاه خاص این خاندان معرفی شد. بهطور خاص، حضرت علی و امام رضا به این رنگ توجه ویژهای داشتند. | ||
در هنر اسلامی و بهویژه در نقاشیهای ایرانی، حضرت علی اغلب با دستار سبز به تصویر کشیده میشود تا ارتباط این شخصیت با رنگ سبز و معنای آن در جامعه مسلمانان تاکید شود.<ref>دانش و خزایی، «نمادشناسی رنگ سبز در فرهنگ و هنر ایرانیاسلامی»، 1399ش، ص24-23.</ref> | در هنر اسلامی و بهویژه در نقاشیهای ایرانی، حضرت علی اغلب با دستار سبز به تصویر کشیده میشود تا ارتباط این شخصیت با رنگ سبز و معنای آن در جامعه مسلمانان تاکید شود.<ref>[https://ensani.ir/file/download/article/1607944712-10233-19-3.pdf دانش و خزایی، «نمادشناسی رنگ سبز در فرهنگ و هنر ایرانیاسلامی»، 1399ش، ص24-23.]</ref> | ||
====نماد خرد و دانایی==== | ====نماد خرد و دانایی==== | ||
در داستان «گنبد سبز» نظامی، بانوی اقلیم سوم مظهر حکمت و دانایی است. او در باغی سرسبز، زیر سایه سرو بلند، بر تخت سبزینهای تکیه زده و به پرسشهای پیچیده پاسخ میدهد. رنگ سبز، سرو بلند و تخت سبزینهای، همگی نمادهایی از دانش، خرد و پویایی هستند و نشان از جایگاه والای این بانوی حکیم دارند.<ref>دانش و خزایی، «نمادشناسی رنگ سبز در فرهنگ و هنر ایرانیاسلامی»، 1399ش، ص25.</ref> | در داستان «گنبد سبز» نظامی، بانوی اقلیم سوم مظهر حکمت و دانایی است. او در باغی سرسبز، زیر سایه سرو بلند، بر تخت سبزینهای تکیه زده و به پرسشهای پیچیده پاسخ میدهد. رنگ سبز، سرو بلند و تخت سبزینهای، همگی نمادهایی از دانش، خرد و پویایی هستند و نشان از جایگاه والای این بانوی حکیم دارند.<ref>[https://ensani.ir/file/download/article/1607944712-10233-19-3.pdf دانش و خزایی، «نمادشناسی رنگ سبز در فرهنگ و هنر ایرانیاسلامی»، 1399ش، ص25.]</ref> | ||
====نماد ایمان و عقیده==== | ====نماد ایمان و عقیده==== | ||
رنگ سبز در فرهنگ اسلامی بهعنوان نمادی از ایمان و عقیده راسخ شناخته میشود، بهویژه در ارتباط با ویژگیهایی چون صبر و استقامت که مؤمنان در مواجهه با سختیهای زندگی از آن برخوردارند. در اشعار سعدی، استفاده از رنگ سبز بهعنوان نشانهای از ایمان و بینش عارفانه او به کار رفته است، که به نوعی با عمق معنوی و دینداری وی ارتباط دارد.<ref>دانش و خزایی، «نمادشناسی رنگ سبز در فرهنگ و هنر ایرانیاسلامی»، 1399ش، ص26.</ref> | رنگ سبز در فرهنگ اسلامی بهعنوان نمادی از ایمان و عقیده راسخ شناخته میشود، بهویژه در ارتباط با ویژگیهایی چون صبر و استقامت که مؤمنان در مواجهه با سختیهای زندگی از آن برخوردارند. در اشعار سعدی، استفاده از رنگ سبز بهعنوان نشانهای از ایمان و بینش عارفانه او به کار رفته است، که به نوعی با عمق معنوی و دینداری وی ارتباط دارد.<ref>[https://ensani.ir/file/download/article/1607944712-10233-19-3.pdf دانش و خزایی، «نمادشناسی رنگ سبز در فرهنگ و هنر ایرانیاسلامی»، 1399ش، ص26.]</ref> | ||
====نماد مراحل سلوک و تکامل معنوی در عرفان==== | ====نماد مراحل سلوک و تکامل معنوی در عرفان==== | ||
