| خط ۱۵: | خط ۱۵: | ||
بندرعباس یکی از شهرهای جنوب ایران است که بهدلیل مجاورت با دریا، آبوهوایی گرم و شرجی دارد. لباس زنان این منطقه متأثر از فرهنگ بومی خود منطقه است.<ref> [https://www.visitiran.ir/fa/costume/%D9%84%D8%A8%D8%A7%D8%B3-%D9%85%D8%AD%D9%84%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%B1%D9%85%D8%B2%DA%AF%D8%A7%D9%86#:~:text=%D8%A2%D9%86%D8%A7%D9%86%20%D9%85%D8%A7%D9%86%D9%86%D8%AF%20%D8%B9%D8%B1%D8%A8%20 «لباس محلی مردمان هرمزگان»، وبسایت ایران.]</ref> لباسهای محلی هرمزگان مشابه لباسهای هندی و عربی است و این شباهت را میتوان در زریدوزیها، شباهت زیورآلات این خطه با هندوستان و همچنین طرح لباس بندری با لباس مردم امارات دانست. از این رو قدمت لباس بندری از زمان به وجود آمدن امارات بیشتر است که بهدلیل رفتوآمد بازرگانان و تاجران عربی و هندی به این مناطق باعث تأثیرپذیری از فرهنگ این منطقه شده است.<ref>[https://www.irna.ir/news/83416625/%D9%BE%D9%88%D8%B4%D8%B4-%D8%B3%D9%86%D8%AA%DB%8C-%D9%87%D8%B1%D9%85%D8%B2%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D9%87%D9%88%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D8%B1 «پوشش سنتی هرمزگان؛ هویتی ماندگار»، خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا).]</ref> لباس زنان جنوب ایران بهدلیل نوع پارچه، طرح و رنگهایی که دارند، به زیبایی معروفاند. لباسها از پارچههای سبک و نازک انتخاب میشوند تا هوا بهراحتی از آنها عبور کند. اینتنپوشها بیشتر بهرنگهای آبی، بنفش، صورتی و سبز دیده میشوند:<ref>[https://melalepersian.com/fa/%D9%BE%D9%88%D8%B4%D8%B4-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D9%85%D8%AD%D9%84%DB%8C-%D9%87%D8%B1%D9%85%D8%B2%DA%AF%D8%A7%D9%86/ «لباس محلی مردمان هرمزگان»، وبسایت مللپرشین.]</ref> | بندرعباس یکی از شهرهای جنوب ایران است که بهدلیل مجاورت با دریا، آبوهوایی گرم و شرجی دارد. لباس زنان این منطقه متأثر از فرهنگ بومی خود منطقه است.<ref> [https://www.visitiran.ir/fa/costume/%D9%84%D8%A8%D8%A7%D8%B3-%D9%85%D8%AD%D9%84%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%B1%D9%85%D8%B2%DA%AF%D8%A7%D9%86#:~:text=%D8%A2%D9%86%D8%A7%D9%86%20%D9%85%D8%A7%D9%86%D9%86%D8%AF%20%D8%B9%D8%B1%D8%A8%20 «لباس محلی مردمان هرمزگان»، وبسایت ایران.]</ref> لباسهای محلی هرمزگان مشابه لباسهای هندی و عربی است و این شباهت را میتوان در زریدوزیها، شباهت زیورآلات این خطه با هندوستان و همچنین طرح لباس بندری با لباس مردم امارات دانست. از این رو قدمت لباس بندری از زمان به وجود آمدن امارات بیشتر است که بهدلیل رفتوآمد بازرگانان و تاجران عربی و هندی به این مناطق باعث تأثیرپذیری از فرهنگ این منطقه شده است.<ref>[https://www.irna.ir/news/83416625/%D9%BE%D9%88%D8%B4%D8%B4-%D8%B3%D9%86%D8%AA%DB%8C-%D9%87%D8%B1%D9%85%D8%B2%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D9%87%D9%88%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D8%B1 «پوشش سنتی هرمزگان؛ هویتی ماندگار»، خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا).]</ref> لباس زنان جنوب ایران بهدلیل نوع پارچه، طرح و رنگهایی که دارند، به زیبایی معروفاند. لباسها از پارچههای سبک و نازک انتخاب میشوند تا هوا بهراحتی از آنها عبور کند. اینتنپوشها بیشتر بهرنگهای آبی، بنفش، صورتی و سبز دیده میشوند:<ref>[https://melalepersian.com/fa/%D9%BE%D9%88%D8%B4%D8%B4-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D9%85%D8%AD%D9%84%DB%8C-%D9%87%D8%B1%D9%85%D8%B2%DA%AF%D8%A7%D9%86/ «لباس محلی مردمان هرمزگان»، وبسایت مللپرشین.]</ref> | ||
====پیراهن==== | ====پیراهن==== | ||
پیراهنهای این منطقه شامل کَندوره، گَون، شُکُم، نُشتَه، آستینفراخ، چینی، عجمی، سادۀ شلالی یا گشاد عربی هستند.<ref>[ | پیراهنهای این منطقه شامل کَندوره، گَون، شُکُم، نُشتَه، آستینفراخ، چینی، عجمی، سادۀ شلالی یا گشاد عربی هستند.<ref>[https://civilica.com/doc/1856837/ قیلانیساز دزفولی، «نقش طرحهای خلاقانه در عرصة لباسهای بومی استان هرمزگان»، 1402ش، ص6.]</ref> معروفترین پیراهن سنتی این خطه، کندوره نام دارد و خاستگاه اصلی آن، متعلق به بندرعباس است. ندوره در جزایر قشم و هرمز بهصورت سادهتر و گشادتر دوخته میشود که سادگی آن بهدلیل تأثیر پیراهنهای عربی و کشورهای حاشیة خلیج فارس و ارتباط نزدیک آنها با مناطق ساحلی است. | ||
کندوره، پیراهنی کمرباریک، تا روی زانو و فاقد یقه است که از جلوی سنه تا روی ناف با دکمههای دستساز بسته میشود. این پیراهن دارای آستینهای ساده و مچیهای تنگ است که قسمت مچ آن به دو تکه برش میخورد و با دو رنگ مختلف دوخته میشود. گاهی نیز برش حلقهآستین حذف و آستین مستقیم به بالاتنه وصل میشود که در این صورت برای راحتی در پوشش، سمبوسههای مثلثی به زیر بغل آستینها دوخته میشود. | کندوره، پیراهنی کمرباریک، تا روی زانو و فاقد یقه است که از جلوی سنه تا روی ناف با دکمههای دستساز بسته میشود. این پیراهن دارای آستینهای ساده و مچیهای تنگ است که قسمت مچ آن به دو تکه برش میخورد و با دو رنگ مختلف دوخته میشود. گاهی نیز برش حلقهآستین حذف و آستین مستقیم به بالاتنه وصل میشود که در این صورت برای راحتی در پوشش، سمبوسههای مثلثی به زیر بغل آستینها دوخته میشود. | ||
برای دوخت این پیراهن از پارچههایی چون ویل، نخی و پلیاستر برای مجالس و عروسیها و در اغلب موارد از پارچههای نخی و کتانی که خنک هستند، استفاده میشود. بهدلیل گرمای زیاد منطقه، رنگ پیراهنها اغلب بهرنگهای قرمز، بنفش، سبز، سرخابی، صورتی، نارنجی، زرد و آبی فیروزهای است. قسمتهای مختلف این پیراهن با انواع رودوزیهای سنتی تزیین شده است.<ref>[https://www.sid.ir/paper/1049223/fa دبیرینژاد و دیگران، «واکاوی عناصر اجتماعی پوشش سنتی زنان هرمزگانی با رویکرد مردمنگارانه»، 1401ش، ص24و25.] </ref> | برای دوخت این پیراهن از پارچههایی چون ویل، نخی و پلیاستر برای مجالس و عروسیها و در اغلب موارد از پارچههای نخی و کتانی که خنک هستند، استفاده میشود. بهدلیل گرمای زیاد منطقه، رنگ پیراهنها اغلب بهرنگهای قرمز، بنفش، سبز، سرخابی، صورتی، نارنجی، زرد و آبی فیروزهای است. قسمتهای مختلف این پیراهن با انواع رودوزیهای سنتی تزیین شده است.<ref>[https://www.sid.ir/paper/1049223/fa دبیرینژاد و دیگران، «واکاوی عناصر اجتماعی پوشش سنتی زنان هرمزگانی با رویکرد مردمنگارانه»، 1401ش، ص24و25.] </ref> | ||
====پیراهن کمرچین==== | ====پیراهن کمرچین==== | ||
کمرچین یا دورچین نوع دیگری از پیراهن زنان بندری است که بیشتر در مناطق میناب و رودان رواج دارد. یقۀ آن بهصورت گرد یا هفت و آستین آن بلند و دارای مچ است. این پیراهن دامنی دو تکه دارد که هر تکه دو برابر تکۀ قبلی است و با چینهایی بههم وصل شده اند. قد این دامن تا بالای زانو است و دو جیب روی آن تعبیه شده است. برخی از درزهای این دامن مزین به نوار است.<ref>[[file://C:\\Users\HP\Downloads\2dctex-2394206 (1).pdf|قیلانیساز دزفولی، «نقش طرحهای خلاقانه در عرصة لباسهای بومی استان هرمزگان»، 1402ش، ص6 و7.]]</ref> | کمرچین یا دورچین نوع دیگری از پیراهن زنان بندری است که بیشتر در مناطق میناب و رودان رواج دارد. یقۀ آن بهصورت گرد یا هفت و آستین آن بلند و دارای مچ است. این پیراهن دامنی دو تکه دارد که هر تکه دو برابر تکۀ قبلی است و با چینهایی بههم وصل شده اند. قد این دامن تا بالای زانو است و دو جیب روی آن تعبیه شده است. برخی از درزهای این دامن مزین به نوار است.<ref>[[file://C:\\Users\HP\Downloads\2dctex-2394206 (1).pdf|قیلانیساز دزفولی، «نقش طرحهای خلاقانه در عرصة لباسهای بومی استان هرمزگان»، 1402ش، ص6 و7.]]</ref> | ||
